" سقیفه مسلکی " نیم ؛ جماعت     

  مسلمان غدیری ام ؛ جماعت

 

هماره مست از خم غدیرم

 امیرالمؤمنین باشد امیرم

 

امیری از " سقیفه " می نگیرم     

  غدیری ام غدیری ؛ تا بمیرم

 

غدیر خم ؛ خم مستی شیعه          

  بود برهان بطلان سقیفه

 

" غدیریون " به والله حق مدارند    

  سخیفان بر " سقیفه " دل سپارند

 

هر آن قلبی که شد وقف " سقیفه "  

    بپوسد زیر آن سقف سقیفه

 

خوش آن دل که "علی" باشد امیرش

خوشا قلبی ؛ "علی"  سازد اسیرش

 

دلی که مست از "عشق علی" شد

یقین ؛ از هر چه باطل ؛ صیقلی شد

 

دلم از عشق حیدر مست مست است

بگویم فاش : " شیعه ؛ حق پرست است "

 

الا ای دل سپرده بر سقیفه

شنو با گوش جانت حرف شیعه :

 

چو حظی از " غدیر خم " نداری

یقین در راه باطل رهسپاری

 

چو خواهی راه حق در پیش گیری

چو خواهی دل سپاری بر امیری

 

بیا تا حرف پیغمبر نیوشیم

بیا تا از غدیر خم بنوشیم

 

همان خمی که مستی می فزاید

همان خمی که سستی می زداید

 

خم مستی فزا اینجاست ؛ مرد م

" غدیری " راه حق کی می کند گم ؟!

 

" مسلمانی " مسیرش از غدیر است

خوش آن قلبی ؛ امیرش از غدیر است

 

امیری کز سقیفه پا بگیرد

مبادا در دل من جا بگیرد

 

امیر المؤمنین " حیدر بود " بس

نزیبد این ردا بهر دگر کس

 

نگویم من فقط ؛ احمد بگوید

ز امر خالق سرمد بگوید

 

نبی فرمود : " ای مردم بگویم

هر آن شخصی که من مولای اویم

 

علی مولاست بر او بعد احمد "

یقین ؛ این است فرمان محمد (ص)

 

مسلمان کز " غدیر خم " ننوشد

یقین دارم لباس دین نپوشد

 

مسلمانی که می باشد غدیری

گزیند جز " علی " آیا امیری ؟!

 

"مسلمان غدیری " حرفش این است :

" علی ؛ تنها امیر المؤمنین است "

 

علی مولای من در هر دو عالم

سزد زین فخر ؛ گر هر دم ببالم

 

به عشق نام مولایم اسیرم

غدیری ام ؛ علی باشد امیرم

 

علی باشد امام و رهنمایم

هماره بانگ " یا حیدر" به نایم

 

خوشم ؛ مستم من از "خم غدیرش "

خوش آن قلبی که می باشد اسیرش

 

همیشه مست از جام علی ام

و مست از لذت نام علی ام

 

کسی عشق علی در سینه دارد

خدا داند که چیزی کم ندارد

 

علی از خم عشقت مست مستم

بگیر از لطف ؛ مولا ؛ هر دو دستم

 

خوشا دستی که در دست تو باشد

 خوشا آن دل که سرمست تو باشد

 

علی ای رهنمای رهنوردان

توئی تنها امیر جمله مردان

 

علی ای شاهراه علم و بینش

علی ای شاهکار آفرینش

 

علی یعنی که اوج مردی و درد

میان کوچه های شهر ؛ شبگرد

 

سقیفه و ز پی آن فاطمیه

چه غمها ریخت اندر قلب شیعه !!

 

علی اندر غدیر خم ؛ امیر است

ولی در فاطمیه ؛ چون اسیر است !!

 

امیر در غدیر خم به ناگاه

اسیر جهل مردم شد به صد آه

 

یدش اندر غدیر خم بلند است

ولی در فاطمیه در کمند است

 

 

همان دستی که بالا در غدیر است

رسن پیچ و به بند غم اسیر است

 

در آنجا جمله تبریکش بگویند

سلامش را کنون پاسخ نگویند !!

 

امیر و دست بسته ؛ وای بر ما

که در خانه نشسته ؛ وای بر ما

 

به دستانش طناب است ای دریغا

سلامش بی جواب است ای دریغا

 

اگر چه استخوان دارد به حلقوم

و خاری در دو چشم از " فتنه ای شوم "

 

سخن ؛ بسیار دارد در " سکوتش "

بسی ایرار دارد در " سکوتش "

 

سکوتش  برترین " فریاد  تاریخ "

اگر چه سینه اش بشکافت با میخ

 

همان میخ " در آتش گرفته "

که جان پاک زهرایش گرفته

 

عدو با میخ در ؛ جان علی را

گرفته مثل " جان پاک زهرا "

 

علی تنهاست ؛ یار و همدمش کیست ؟

چسان گوید غمش را ؟  " گفتنی نیست "

 

علی اسرار خود با چاه گوید

همه شب ؛ درد خود با ماه گوید

 

پس از زهراش ؛ همدم نیست او را

کسی در شهر ؛ محرم نیست او را

 

علی تنهاترین مرد مدینه

اسیر فتنه ؛ ظلم و بغض و کینه

 

امان از فتنه ی " اهل سقیفه "

" غدیر خم " کجا و " فاطمیه " ؟!

 

"سقیفه" فاطمیه آفریده

"سقیفه"  پرده ی دین را دریده

 

"سقیفه مسلکان" اهل نفاقند

که بی شک ؛ خالق این اتفاقند

 

هماره لعنت حق بر منافق

" کسی که با سقیفه شد موافق "

 

" غدیر خم " مسیر دین مداری است

" سقیفه مسلک " از اسلام ؛ عاری است

 

" علی " مستم من از خم غدیرت

" علی " هستم هماره در مسیرت

 

اسیر دام عشقت گشته ام من

" سقیفه مسلکی " مولا نیم من

 

غدیری ام غدیری حیدری ام

بیایم از پیت ؛ هر جا بری ام

 

دلم در دست حیدر تا که باشد

تمام حرف من جز این نباشد :

 

" علی " با بند بندم از تو گویم

دلم از غیر کندم از تو گویم

 

لبم هرگز نبندم از تو گویم

به عمرم عهد کردم از تو گویم

 

من آن مستی پسندم کز تو گویم

فکندی در کمندم کز تو گویم

 

امیر دردمندم از تو گویم

اگر سیلی زنندم از تو گویم

 

ز بغضت گر کشندم از تو گویم

ز تن ار سر کنندم از تو گویم

 

اگر چه مستمندم از تو گویم

به کویت دوره گردم از تو گویم

 

خبر داری ز دردم از تو گویم

ز کویت برنگردم از تو گویم

 

غم از پا گر فکندم از تو گویم

رسد از غم گزندم از تو گویم

 

ز دنیا چشم بندم از تو گویم

به گور ار می برندم از تو گویم

 

درون قبرم آندم از تو گویم

به بالین ار رسندم از تو گویم

 

سؤالی گر کنندم از تو گویم

به جز نامت مبادم از تو گویم

 

به روز حشر خندم از تو گویم

اگر فرصت دهندم از تو گویم

 

به جنت گر برندم از تو گویم

به آتش گر کشندم از تو گویم

 

 

" علی گویم " دمادم از تو گویم

 

چنان مستم که هر دم از تو گویم

 

این مجموعه اشعار را هم ببینید :

 سفرنامه منظوم حج

 زندگینامه منظوم مولا علی ( ع )

 علی با بندبندم از تو گویم

 زبان حال و دل علی مظلوم

 مست از خم غدیرم

 

التماس دعا

کلبه فرهنگی حسین اکبری نودهی

www.nodehaki.blogfa.com