از آخرین ناله های رُقیـّه بنتُ الحُسین
|
شام ِغم آلودۀ من گشته سَحـَـر " عمـّـه زینب " آمد پدر در خـرابه آیا مگــر " عمـّـه زینب " ؟ |
|
ای عمـّه جان بر مشامم بوی پدر آمد اینک نخل ِ صبوریّ ِ قلبم داده ثمر " عمـّـه زینب " |
|
هر لحظه در آرزوی دیدار ِ بابا دلم بود قلبم رها شد ز غصـّه ؛ آمد پدر " عمـّـه زینب " |
|
گر من پدر را هماره از تو طلب می نمودم آمد پدر ؛ ناله هایم کــرده اثر " عمـّـه زینب " |
|
بابایم از راه دوری بنگــر که آمـد به نزدم بابا به دیدار ِ دخـتر آمد به سَــر " عمـّـه زینب " |
|
گفتی به من : " در سفـر هست بابای تو اِی رقیـّـه " بابا چرا با ســر آمد از آن سفـر ؛ " عمـّـه زینب " ؟! |
|
عمّه دلم غرق خون شــد از دیدن رأس خونین از تن رَوَد نا روا نیست جانم اگـر " عمـّـه زینب " |
|
با اشک دیده بشـُویَم خون از سر پاک ِ بابا گویم به بابا حسینم با چشم تر ؛ " عمـّـه زینب " |
|
بابا نگـر صورتم را ؛ چون صورتِ مادرت شد ! پُرغصـّه می شـد چو می کـرد بر من نظــر " عمـّـه زینب " |
|
بابا برایت بگویم شَــرحی ز درد ِ اسـارت از آنچه بر ما گذشت و بُگذشته بَر " عمـّـه زینب " |
|
بابا چگونه بگـویم من از غم دوری ِ تو ؟ بُغضی نهان در گـلو شد این غصـّه در " عمـّـه زینب " |
|
اندر اسارت " پدر جـان " تنهـا فقط یک نفـر بود کـو بر همه چون سـِـپَر بود ؛ آن یک نفر ؛ " عمـّـه زینب " |
|
ای عمـّه دانی چـه گفتم آهسته در گوش بابا ؟ گفتم که بابا مـَرا هم با خود ببــَر " عمـّـه زینب " |
|
از غم رها می شـَـوَم من ؛ همــراه او می رَوَم من دیدار ِ ما " روز محشـَـر " بار ِ دگــَــر " عمـّـه زینب " |
|
ذکـــر لبم " یا رقیــّه " باشد دلم با " رقیــّه " حـَـل می کند با دو دستش هــر مشکلی را " رقیــّه " دلبنــد ِ بابا " رقیــّه " |
التماس دعا
سلام علیکم و رحمة الله و برکاته